Because you're worth it
Because you're worth it
Because you're worth it
Because you're worth it
Because you're worth it
Because you're worth it
Because you're worth it
Because you're worth it

Because you're worth it

Valgerður Guðlaugsdóttir
21. 12. 2011 – 20. 06. 2012

English below

Valgerður Guðlaugsdóttir hefur á ferli sýnum beint sjónum sínum að málefnum kvenna í samfélaginu. Hún rannsakar hvernig konan sér sig og hvernig samfélagið sér hana. Dúalismi hvers konar er áberandi viðfangsefni í myndlist hennar og þá sérstaklega tvíhyggja kvenímyndarinnar. Undir glansandi yfirborði verka hennar leynst oft bitur veruleiki sem kemur rót á hugsanir áhorfandans. Þetta er tíunda einkasýning Valgerðar en hún var fyrr á árinu með stóra einkasýningu undir nafninu „Dúkka“ í Listasafni Reykjanesbæjar.

Verk Valgerðar ber heiti „Because you're worth it“ og er hugmyndin og heiti verksins tilvísun í auglýsingatexta frá þekktu snyrtivörufyrirtæki. Verkið er unnið í anda auglýsinga frá fyrri hluta 20. aldar þegar karlmenn sáu aðallega um að móta neitandann. Í verkinu er velt fyrir sér hugmyndum um það hvernig konan verður að „verða“ eðlileg kona með ýmsum hjálpartækjum en karlmaðurinn er alltaf karlmaður í grunninn en þarf aðeins að virkja þá staðreind. Konan getur þannig aðeins orðið sýnileg með því að pakka sér inn í fantasíur og þrár annarra sem oft eru karlmenn.

Valgerður Guðlaugsdóttir has in her career examined the position of women in society. She researches how women see themselves and how society sees them. All kinds of dualism are a primary subject in her art and especially the dualism inherent in the image of women. Under the shiny surface of her work one often finds a bitter reality which gets the viewer to think. This is Valgerður’s tenth solo show. Earlier this year she had a large solo show called “Doll” at the Reykjanes Art Museum.

Her work is called “Because you’re worth it” and the idea and name reference an ad campaign from a well known cosmetics company. It is made in the spirit of ads from the first part of the 20th century when men were the main force in creating images influencing consumers. In the work the artist tackles ideas about how the woman always has to “become” a woman with the use of appliances but the man is always a man and only has to employ that fact. The woman therefore can only be visible by packaging herself into the fantasies and desires of others who often are men.